akryl na płótnie 40x50 _sierpień 2018

deszczowy poranek

znasz ten moment

gdy trwającą ciszę usypia ledwie szmerek

każdy ruch tańczącej na niebie topoli

widocznej zza okien jednakowo

(z każdego pobliskiego łóżka)

świeżość dźwięków opadających na liście

kropli na napęczniałe kiście winogron

jakby na klawiaturę fortepianu

i znasz tę twarz

gdy skóra oddycha jeszcze w takt nocy

leniwie i miękko przeciągają się sny

układają wzdłuż kącików ust

słowa które mówią dniu

bądź dobry

czas relaksu

trzeba odpocząć gdy zamęt w głowie

a nakaz to takie mało poetyckie

mało filuterne

chociaż akurat to słowo całkiem epickie

zbyt hałaśliwe

bo myśli niespokojne już krzyczą

do ciebie tam gdzie wakacje

gdzie niebo błękitne śpiewa ciszą

turkus rozpostarty niczym satynowy obrus

i tylko gdy sztorm fale pełne werwy

ryczą jak lwy i podobnie jak one

w kołnierzach z białej piany

jakby otoczone wełną i kłębią

się kłębią

pong ping

wiedz że Legenda* nie umiera

słyszę :po prostu bądź

kocham Cię kochanie moje

nie tylko na Roztoczu

roztaczasz miłości krąg

w cudownym śnie

alpaki nadal jedzą prosto z ręki

nawet ptaki śpiewają poezję

z niej magiczne słowa piosenki

jedno słowo wszystko zmienia

życie też mamy tylko jedno

i czasami bywa znośne

lecz Legenda nigdy nie umiera

jesteś nią a to wiersza sedno

chociaż odeszłaś

tam :gdzie chodzi się boso

*Korze - Legendzie, 

Artystce,Poetce, Malarce ...która dzisiaj odeszła <3

w ukłonie kobiecie pracującej

w piątek jestem jak każda Celina
nie krępuje języka podobnie jak szewc
robię pranie brudów
wyrzucam odpadki do śmietnika
po całym tygodniu selekcji
spraw ważnych pilnych niemożliwych
niecierpiących zwłoki
od beznadziejnych i zbędnych

logicznie myślącemu
człowiekowi

liczby są bezwzględne

jest piątek nie lubię piątego dnia ostatnio

uwielbiam szósty

jest sobota trzecia w nocy

piąta lampka świeci pustką

na szczęście o siódmej nie trzeba myśleć

i wstawać z bólem głowy

kładę się i zasypiam liczę barany

jeden

tryptyk _lato 2018
moje akryle na płótnie