środa, 13 lipca 2016




berek

głowa w pokorze
skłoniła się ku niemu
(w zachwycie że taki niebieski )
jarmułka lekko przykryła czubek
podkreśla szacunek
mimo że to tylko gra światła
miło popatrzeć
przyjrzeć się pokorze
złudzenie
zinterpretować choćby to
co prawdą nie było
lecz było - jedynie cieniem

(wiersz powstał z inspiracji pewną fotografią na Facebooku ale uważam , że może funkcjonować jako niezależny utwór )

Recenzja Renaty Adamskiej- Garbowskiej dot.tomu wierszy "Brzemienne obłoki"

Podróż w głąb nie tylko siebie z „Brzemiennymi obłokami” Ireny Tetlak… No tak. W sumie trochę przypuszczałam, że tak właśnie będzie. Z ks...