życie z frontu

weszłam na medialną ulicę świata
pełną gwaru reklam muzyki
w jednej chwili widziałam całość

dzięki zdobyczom informatyki
wojny i podróże w dalekie kraje
kolorowe marzenia i sklepy z bronią

twarz miasta ozdobioną świecidełkami
choinkami i łańcuchami dzielącymi
zyski z interesów od szlachetnej paczki

głód dzieci od odpadków żywności
na śmietniku pustych serc
pośród rozlicznych zaułków

w jednej z witryn relacja na żywo
głos noblistki ważny ale czy słyszalny
o samotnym człowieku i czułości

wszystko to w świecie realnym

podobnie jak tata

co myślisz o mnie

Panie

wyciągam ręce

zbieram wszystkie moje upadki

kłamię

boję się jak każdy samotności

bo dudni jak cisza

włączam radio podobnie jak tata

i już panuję nad nią

chociaż jestem w kontrze

do tej głuchej ciszy

do głośnego świata 

wiem w milczeniu nam bliżej

poczekam

odpowiedź zachowaj na potem

na moje dalsze lata

Białe róże
akryl na płótnie 20x30

tunele

przez tunele niemożności
przechodziła nie raz

stawała w blasku słońca
by odpocząć zmieniała role
bywała gwiazdą
innym razem koniczyny listkiem
bez wróżącego szczęście płatka
ale matka z niej była najlepsza
ta rola zawsze uczyła pokory
dodawała odwagi

przed następnym tunelem

Niebieski wazon
akryl na płótnie 65x50

jesienny ogród

nie pnę się jak powój
po dachach starych
domostw
nie naginam
niczym dzikie wino
coraz bardziej
nabieram koloru
i odsłaniam
oplecione parkany

dostrzegam wciąż
a może coraz lepiej

***(o miłości)

nie będę miała ogrodu
ani zimą kominka
został mi jednak w pamięci
wrócę tam kiedyś na starość
siądę w fotelu
popatrzę w jasny płomień

dzieło mojej wyobraźni

*** (z garści ryżu)

poezja może być dla ciebie
ścieżką którą się błąkam
bukietem kwiatów z łąki
bochenkiem z garści ryżu
zapowiedzią lodu lub wyżu
gorących uczuć planetą
może być myśli wyznaniem

proszę nie wyczytuj nic więcej
z faktu że jestem kobietą

przejście

jej oczy świateł pełne
jego pełne łez

miłość - syci pełnią

aby łatwiej im bez
siebie czas ten znieść