platany

uspakajają szczecińskie platany
chociaż  jak zmilitaryzowane szeregi
karnie jeden przy drugim
w szpalerze- wiodą aleją ku słońcu

a na jasnych błoniach ramiona
(jakby w kombinezonach moro)
rozpostarte po obu stronach 
blado-zielonym ulistnieniem
wrastają w błękit majowego nieba

majówka w 2014 roku aż nadto piękna
lecz miesiąc coraz bardziej niespokojny
- po wschodniej stronie mapy
ludziom wciąż dalej do siebie a bliżej do wojny

KOMUNIKA(N)T  _wydany z powodu niezwykłej okoliczności _Kanonizacja Jana Pawła II_27.04.2014

Cytat z Orędzia Ojca Świętego Jana Pawła II do młodzieży całego świata z okazji XIII Światowego Dnia Młodzieży (1997) :

"Świętość wydaje się celem trudnym, osiągalnym tylko dla ludzi zupełnie wyjątkowych albo dla tych, którzy odrywają się całkowicie od życia i kultury swojej epoki. W rzeczywistości świętość jest darem i zadaniem zakorzenionym w chrzcie i bierzmowaniu, powierzonym wszystkim członkom Kościoła w każdej epoce. Jest darem i zadaniem dla świeckich tak samo jak dla zakonników i kapłanów, w sferze prywatnej tak jak w działalności publicznej, w życiu zarówno jednostek, jak rodzin i wspólnot."
                                         Jan Paweł II


Komunika(n)t

nie dziw się - dlaczego
w tym roku już rozkwitły

wszystkie lilaki – na cześć
Człowieka Świętego

kwietniem splatają aureolę
z kaskad majowych płatków

celebrują niezwykłe urodziny
w deszczu ablucji

…przecież nie jesteśmy z cukru

(Irena Tetlak _26.04.2014)

pisanki

bukszpan przybiera kolor nadziei

i słońce prześwituje w gałęziach

powstaje z martwych 

Życie - jawi

się na białej płóciennej serwecie

bogato jak święcone w koszyczku

 Wesołego Alleluja

Kilka moich wierszy zostało opublikowanych w GAZECIE KULTURALNEJ ...jest mi bardzo miło :)

http://www.gazetakulturalna.zelow.pl/index.php/biezacy-numer

http://www.gazetakulturalna.zelow.pl/images/stories/pdf/4_2014_7.pdf

Gazeta Kulturalna

Numer 4(212) kwiecień 2014

Irena Tetlak

kolorowy zawrót głowy

poeci uwielbiają kobiety

blondynki brunetki rude

poetki kochają poetów

(mogą być z aureolą)

bo tylko wyobrażają sobie

jak mogłyby być ich cudem

pełne pragnień oraz miłości

jak mogłyby być kochane...

marzenia poetek i prawdy poetów

to tajemnice których nie zdradzą

...nie wszystkim mogą być znane

brzoza

jej kora przypomina kalię

życie przytula po kawałku

ledwie odciska ślady piersi

a na gładkiej skórze tatuaż

ryt kolagenowych płatków

sączy na powrót młodziwo

– dojrzewamy pełniejsi

gałązka

ułamana przez wiatr

niesiona powiewem

zagubiona w nieznanym

spadła tuż pod stopy

i stała się światem całym

podniósł ją

wypuściła listki

nomen omen

ścigasz się z czasem

a on ginie w tobie

nie zauważasz chwil

a w nich jest przestrzeń

kolorowy świat jak święta

wypełniony muzyką

gubisz siebie

na oślep skracasz odległości

a przecież miałeś być galaktyką

rozmowa z Joanną

podobno w Neuss

już śnieży magnolia

a zamiast skowronków na gałęziach

zielenieją papugi

wiosna - zmienia kolorowe piórka

a u nas dopiero barwi krokusy

fioletowieją

a magnolia ?

- sposobi się na przyjęcie płatków

...jeszcze rozgrzana marokańskim słońcem, przyleciałam przecież dopiero...chociaż luty, chociaż tam nad oceanem też "panująca " pora roku to zima ... nic nie przypomina tam zimy :)Zima jest to czas zbiorów pomarańczy, mandarynek, truskawek, daktyli, bananów itp...sama słodycz :)jak to przewodnik powiedział - Bóg wie co robi ...zimą potrzebna jest witamina C więc są mandarynki a latem chce się pić więc rodzą się arbuzy - proste i jakie prawdziwe :) przypomniał mi się mój wiersz , który napisałam  w 2005 roku ...wydaje się , że wiersz  pasuje jak ulał  do tych świeżych wrażeń z podróży ...czyż nie ?! serdeczności :)

Kolorowy sen

wymarzony sen się wyśnił...
przez jedną jedyną upalną chwilę
byłam tam
na nowo odkrytym kolorowym lądzie
gdzie wachlarz rzęs daje cień brązowym oczom
spokojny lazurowy ocean chłodzi nadmiar żaru
dłonie sięgają  błękitu siódmego nieba
w krainie soczystych owocowych bazarów
pragnienie nasyca nieznane  pragnienie
tam nigdy nie zachodzi Słońce
ciepły wiatr znosi żeglarzy w głąb lądu
łatwo poranić stopy o ziarnka piasku gorące
chce się stąpać coraz dalej i dalej...


własne fot.Irena Tetlak

łodzie

przymarznięte do pni drzew
bieleją jak płatki jaśminu
cieniem kładą na lodową taflę
ozdobioną szlaczkiem

i tylko zwierzęta
wiedzione instynktem
przechodzą na drugą stronę
pokonują nurt