wyzwolenie

 

historia ponoć uczy a jednak to rzeczywistość

przeraża dziś - w Buczy grobem jest ulica

ludobójstwo ścieli zwłoki pod płotem

ciała niewinnych ukraińskich ludzi

obrzucone błotem lecz nie pozbawione ducha

bo on żyje mimo strzałów w tył głowy

mimo zmiażdżonego brzucha

mimo skrępowania rąk

 

duch każdego męczennika w bólu żyjących

to pomnik mąk - duma niezłomnego narodu

 

życie nie przyzwyczai się do wojny

 

dym zamiast powietrza

gruz w gardle

słowa uwięzłe w piwnicach

wysuszone łzy do cna

w obliczu bestialstwa

wypalona ziemia

 i tylko biały zawilec

wygląda spod kamienia

tej wiosny znów z nadzieją

 

nie przyzwyczai się do wojny

rozkwitnie tu za rok

 

 ***(nie tango)

 

w rosji jeszcze tańczą

na parkiecie

 

wirujące akcje

putinowskie krezusy

 

zamykają tancbudę

kursy spadające w dół

 

pozostaje tylko trepak

w hossowym tempie

 

w rytmie :

...idi na hui...

 

 

***(wyspa węży)

 

na morzu czarnym od żałoby

tryska czerwona krew

 

ukraińska

a blisko być może mołdawska

 

dokąd dopłynie

barbarzyńca zalewa brunatną falą

 

prosto w oczy a jakby znienacka

 

odezwa do obywatela na ziemi

 

nie wiem który dzisiaj jest dzień

cyfry teraz ani rzymskie ani arabskie

zamiast kalendarza aktualna mapa

wybuchów i gruzów

liczby zabitych dziś ukraińskich dzieci

przelanych łez uciekających kobiet

przedeptanych kilometrów z buta do granicy

aby najdalej od rakiet

 

nie pytaj Boga dlaczego

ludobójstwo istnieje na świecie

przecież nie przez Niego

zapytaj ptaków jak im jest na niebie

zło tnie powietrze jak nożem

dym obuchem wali między oczy

 

szaleństwo oprawców łamie golenie

biczuje do krwi całe narody

wyrywa korzenie stuletnich dębów

i stawia wciąż brzozowe krzyże

 

nie pytaj Boga dlaczego

człowiek zabija człowieka - od teraz zmieniaj

w ogrom miłości to brzemię cierpienia

odpowiedzi szukaj na ziemi

w pokładach zła ludzkiego nie boskiego sumienia