wtorek, 5 kwietnia 2022

 

wyzwolenie

 

historia ponoć uczy a jednak to rzeczywistość

przeraża dziś - w Buczy grobem jest ulica

ludobójstwo ścieli zwłoki pod płotem

ciała niewinnych ukraińskich ludzi

obrzucone błotem lecz nie pozbawione ducha

bo on żyje mimo strzałów w tył głowy

mimo zmiażdżonego brzucha

mimo skrępowania rąk

 

duch każdego męczennika w bólu żyjących

to pomnik mąk - duma niezłomnego narodu

 

życie nie przyzwyczai się do wojny

 

dym zamiast powietrza

gruz w gardle

słowa uwięzłe w piwnicach

wysuszone łzy do cna

w obliczu bestialstwa

wypalona ziemia

 i tylko biały zawilec

wygląda spod kamienia

tej wiosny znów z nadzieją

 

nie przyzwyczai się do wojny

rozkwitnie tu za rok

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Recenzja Renaty Adamskiej- Garbowskiej dot.tomu wierszy "Brzemienne obłoki"

Podróż w głąb nie tylko siebie z „Brzemiennymi obłokami” Ireny Tetlak… No tak. W sumie trochę przypuszczałam, że tak właśnie będzie. Z ks...