flauta

to dziecko przecież nie miało pojęcia

co lepsze

co oznacza jutro

jego policzki gładkie jeszcze jak piersi

pachniały mlekiem matki

a słowo pierwsze piekło solą

krzyk nie przebił się przez kostła

oddech zdusił poryw wartki

a ciało - jak monument - fala wyniosła

kładąc kres wędrówce

prosto z Afryki

sierpniowe upały w nadmiarze

jak uchodźcy w tunelu

napływają szerokim frontem

wypaleni żalem

pragną

wygaszenia - temperatury

na granicy wrzenia

przestrzeń

od rana przezroczysta jak wczorajsze morze
przymykam oczy
otwiera się we mnie turkusowa źrenica

z każdej kropli wyłania hologram
twojej twarzy
owal prawie niewidoczny
w słońcu - tylko fale zaginają parol

jak bicze chłoszczą skały
odmiennie gdy zdejmują z siebie biel
po zetknięciu z granulkami piasku

cisza - znak że wzbiera nowa fala
na powrót oddycham wykrzyknikami
a stopy stawiają wielokropki

fot. Irena Tetlak

ludzie których maluję w sobie z radością

zostawiają delikatne refleksje
szkice
gotowe do wypełnienia
kolorami z pastelowej palety

cienką warstwą akrylu
snują opowieść o lecie słońcu i miłości
podróżują ku spełnieniu marzeń
tam gdzie wyobraźnią utrwalają obrazy

i gdyby tak…
to bez obawy że wypłowieją
wpuszczają wiele światła

fot. Irena Tetlak

wątek z wód Adriatyku

ledwie słyszalny pośród białych kamyków

przemykał niepostrzeżenie

wabił wyobraźnię szmaragdową wodą

w blasku promieni

by wypłynąć dalej

dalej niż chwilowe zauroczenie

dalej poza wzniesienia Montenegro

 fot. Irena Tetlak

Zapraszam serdecznie  :)

Radosnego Alleluja !Wesołej wiosny!

pisanki

bukszpan cieszy kolorem nadziei
i słońce prześwituje w gałęziach

powstaje z martwych
Życie - jawi

się na białej płóciennej serwecie
bogato jak święcone w koszyczku

(wiersz z tomu "Wnętrza")