***( schyłek)

Celina ma szczęście do ludzi

(łudzi się że to prawda)

dostała wiele

nieraz w pysk o mało co

chociaż nie chciała nadstawiać

drugiego razu już nie daruje

spoliczkuje jak należy

to czysty wyjątek

że teraz leży bez sił i goi rany

i wierzy że może

podniesie się jak słońce na wiosnę

a na dworze plucha

koroduje lato

w piecu dmucha wiatr

posucha uczuć

na drewnianej klepce

tańczy tylko kłębek kurzu

żaden nerw nie drgnie

w takt - jesień drepcze

Szklany wazon
akryl na płótnie  55 x 38

***(relacja)

jestem niemocą

jesteś wytchnieniem
tworzeniem jutra
tułaczką myśli
burzeniem znaczeń
jestem beztroską
i oka mgnieniem
delikatnością dłoni

mądrym spojrzeniem
jesteś wszystkim
tym czego pragnę
trwałym i kruchym
szalonym

świętym
                                 

jestem bo jesteś

wciąż niepojęty

rzeka płynie

im mniej obchodzę świat

widzę coraz więcej

chociaż wzrok płata figle

dostrzegam różnice

między dobrem a naszym

lepszym a niewidocznym

złem uśpionym w sumieniu

nie staram się tłumaczyć

rozumiem mowę ciała

odgaduję ciszę

słyszę jak rzeka płynie

wcale nie czeka na mnie

nurtuje mnie każdego dnia

pozostanie do napisania puenta

gdy kolor włosów nie ma znaczenia

Celina ułoży odpowiednie słowa

o sobie jako kobiecie

nie o mimozie czy ważce

uskrzydlonej mglistymi przestrzeniami

o delikatności utkanej nicią

błyszczącą jak jej rzęsy

gęste szumiące trawy przed burzą

okalające jeziora pełne wilgoci

i głębi w której znaki zapytania

nie zahaczają o uczucia

w płytkiej odpowiedzi

pozostają w pamięci jak puenta

złudzenie

jeśli zdarzysz się tylko raz

choćbyś był motylem

na chwilę ubarwisz mi świat

i oczy zapatrzysz

zachwycisz

zadziwisz

pozostaniesz jedynie zdarzeniem

kolorowym omamem

ulotnością

anemią myśli – migotaniem

bezszelestnym skrzydeł

graniem – marzeniem nie

staniesz się wspomnieniem

nie będziesz moim

opowiadaniem

a to mój wiersz , który został wyróżniony przez Jury ...

Łódź fabryczna  Łódź liryczna

na początek były cztery perony

jak strony świata

i pociąg

do pisania

do snucia

tkania włókien

wielowątkowych myśli

niczym akrobacji

(wtedy śni się kolorowy

cyrk jak u chagalla

albo niebo zakochanych)

obrazy pełne barw

fabryka biała

obiecana ziemia

manufaktura – poezja

wtóruje przeszłości

domek tkacza

trzy misie

domek papiernika

bez cienia wątpienia

przyszłości nie szkodzi

nie odchodzi bowiem

ochota by przejść się piotrkowską

i zachłysnąć  historią

kultur wielu…

polską

niemiecką

żydowską