przerwanie milczenia

 

po obu stronach przestrzeni

czaił się obezwładniający mrok

 

każdy krok niepewność jutra

emocje zamyka spojrzeniem

 

w kamiennym uścisku myśli

twierdza lęku w obelisku ciała

 

w porę obok ktoś bliski

i drżenie warg w niepewnym uśmiechu

 

zdemaskowany pozorny spokój

pojedyncze słowa powoli chłoną

 

strumienie światła