Irena Tetlak

Z tomiku: czarne łabędzie

jedna z ostatnich rozmów

 

poezjo

dobrze że jesteś

że cię mam w garści

na końcu języka

w duszy którą przenikasz

gdy smutek

gdy żałość się kłębi

tęsknota

mdłość żółci do głębi

może to jedna z tych chwil

jedna z ostatnich rozmów

to nie to samo poezjo

żyć i przeżyć

kochać do samego końca

gdy początek dopiero miał być

użycz mi przestrzeni

kawałka podłogi

w pokoju zachowaj bezpiecznie

wszystko co zdołasz ogarnąć

słowem pierwszym

i ostatnim

bądź wiecznie