lipcowa burza

deszcz stebnuje kroplami szyby

wiatr przeszywa rześkim podmuchem

żagle wydęły nagle policzki

nie wiem dokąd dopłyną

przestrzeń nie ma ograniczeń

przyglądam się i próbuję zatrzymać błysk

wzrokiem gdzie sięgnąć myślą

przecież nie mogę

skupiona jak ziarnko piasku

skrojona na wymiar

kosmosu